Bericht
  • EU e-Privacy Richtlijnen

    Wij maken gebruik van cookies, om onze website te verbeteren, en om het verkeer op de website te analyseren. Door op akkoord te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacyverklaring. Ga voor meer informatie naar Privacy pagina.

    Bekijk Privacy Richtlijnen

 

1.0 Inleiding

afb. de dood 2Tegenwoordig is er een grote belangstelling voor buitenlichamelijke ervaringen [BLE’s] ook wel uittreding of astrale projectie genoemd. Bij een BLE hebben de mensen het gevoel dat zij ‘geestelijk’ hun lichaam verlaten. Daarbij lijkt het soms alsof ze omhuld zijn door een fijnstoffelijk of ‘astraal’ lichaam. Normaal gesproken vindt dit plaats tijdens de slaap, wanneer het hoger bewustzijn (de ziel, spirit of essentie) het lichaam verlaat en de meer subtiele dimensies van het bestaan bezoekt. Een BLE is de scheiding of het losmaken van ons hogere bewustzijn van ons fysieke lichaam. Je hebt tijdelijk het gevoel gescheiden te zijn van het fysieke lichaam.

Het voornaamste twistpunt rond de buitenlichamelijke ervaringen betreft niet meer zo zeer de vraag of ze ‘echt’ voorkomen, maar veel meer hoe en in welk kader we ze moeten plaatsen. De wetenschap erkent inmiddels dat BLE’s bestaan, maar is driftig op zoek naar (wetenschappelijke) verklaringen.
Gaat het nu om neuropsychologische verschijnselen – een afwijkend slaap-waakritme - of zijn er ook uittredingen die je alleen parapsychologisch kunt verklaren? Of zijn het allemaal hersenspinsels? Een meer psychologische verklaring voor uittredingen is dat ze berusten op een onbewuste projectie van voorstellingen of een wensdroom over een spirituele werkelijkheid. Opmerkelijk is wel dat die verklaringen bij voorbaat het bestaan van paranormale ervaringen tijdens een uittreding uitsluit.

2.0 Een uittreding

Het eerste wat velen berichten, is de ervaring dat zij hun lichaam verlaten. Erop neerkijken en ook zienafb. de dood 5 wat artsen, verpleegkundigen of familieleden in de sterf- of operatiekamer zeggen of doen. sommigen vertellen dat ze daarna de kamer verlieten. Anderen voelen zich meteen ver van de aarde verwijderd.

Een voorbeeld. Onder plaatselijke verdoving werd de vrouw Julia Ruopp aan haar keel geopereerd. De artsen vroegen haar om te blijven spreken en zingen, zodat ze de stembanden makkelijk konden lokaliseren. Terwijl ze dat deed, ontdekte ze plotseling tot haar verbazing dat ze zichzelf van boven af kon zien liggen en ook de groep die rond de operatietafel met haar lichaam bezig was, kon waarnemen. Ze hoorde hoe een zuster verschrikt uitriep: ‘Dokter, haar pols verdwijnt!’.

Dat zulke getuigenissen [Boek W.C. van Dam, ‘Doden sterven niet’] talrijk zijn, constateert ook de bekende onderzoekster van stervensprocessen mevrouw Elisabeth Kübler Ross. In een interview met de Chicago Tribune (okt. 1975) zegt ze: ‘De meeste patiënten vertellen dat ze een paar voet boven hun lichaam zweefden en naar de pogingen hen tot leven terug te brengen keken. Ze konden naderhand precies beschrijven wat er gebeurde, de details van wat er werd gezegd, het komen en gaan van de redders en de ooggetuigen’.
afb. de dood 10Ook de arts Raymond A. Moody [Boek ‘Tunnel en het licht’] stelt vast dat velen horen hoe de arts de dood vaststelt. Kennelijk maakt zich iets los van het lichaam, of we dit ‘iets’ nu ziel, geest, bewustzijn of persoon noemen. Dit ‘iets’ kan waarnemen, denken en voelen en draagt dus de kenmerken van persoonlijkheid, van ‘iemand’. Men kan spreken van een bewustzijnsverandering die bij de dood optreedt. Pogingen van de gestorvene om artsen of familieleden iets toe te roepen, dat ze niet precies beseften wat er gebeurde en met schrik vaststelden dat het lichaam dat men op bed zag liggen, het eigen lichaam was. Men is verrast dat men dwars door mensen of deuren kan heengaan en al naar wens in een oogwenk gewichtsloos grote afstanden kan afleggen. Sommigen maar lang niet allen, spreken over een koord, draad of lint of ketting waarmee men nog met het lichaam is verbonden en zijn zich bewust, dat wanneer deze verbinding zou breken terugkeer niet meer mogelijk is. Men zou de vergelijking kunnen trekken met de geboorte, waarbij de navelstreng nog een verbinding vormt met het moederlichaam.

Maar de (wetenschappelijke) indruk is dat diegenen die deze band vermelden onder narcose of in een coma hebben verkeerd. Dat zou verklaren dat echt klinisch gestorvenen deze band nauwelijks vermelden. Een andere verklaring zou overigens kunnen zijn dat men zoveel ervaart en waarneemt, dat men in het nog niet verbroken koord geen erg heeft.

3.0 Wat gebeurt er nu tijdens een buitenlichamelijke ervaring?

Het is een product van je eigen verbeelding!

afb. jezus 5De essentie van |Wie-je-bent| - de ziel of het hoger bewustzijn - heeft dan gewoon het lichaam verlaten. Dat kan in normale dromen gebeuren, en vaak ook tijdens meditatie, en geregeld ook op een sublieme manier wanneer het lichaam in diepe, diepe slaap verkeert. Tijdens zo’n ‘excursie‘ - uittreding – kan je ziel gaan waar ze wil!
Vaak hebben de mensen die zulke ervaringen rapporteren geen herinnering aan een bewuste keuze om dit te doen. Ze kunnen het ervaren als iets ‘dat me gewoon overkomen is’. Maar géén enkele activiteit van de ziel komt zonder haar keuze tot stand!

Vraag Neale D. Walsch [Boek Neale D. Walsch, Derde gesprek met God]:
Hoe kan ons iets getoond worden, hoe kunnen ons tijdens zulke ervaringen dingen worden ‘onthuld’ als we alles gaandeweg zelf creëren? Mij lijkt dat de enige manier waarop ons iets onthuld kan worden, is als die dingen los van ons en niet als deel van onze eigen schepping bestaan’.

Antwoord God: ‘Niets bestaat los van jou, en alles is je eigen schepping; het is letterlijk een product van je eigen verbeelding. Je verbeeldt je bijvoorbeeld dat je het antwoord op deze vraag niet weet, en dus weet je het niet. Maar zodra je je verbeeldt dat je het wel weet, dan weet je het ook.
Je staat je zulke verbeeldingen dus toe, opdat het proces doorgang kan vinden.’

Neale: Het proces?

God: Ja, het leven. Het eeuwige proces. Op die momenten dat je ervaart hoe jij jezelf wordt ‘onthuld’ – ofafb. jezus 4 dat nou wat jij ‘uittredingen’ noemt zijn of dromen, of die magische wakkere momenten waarin alles kristalhelder is – gebeurt er niets anders dan dat jij je opeens ‘herinnert’. Je herinnert je wat je al – ooit eens - geschapen hebt! En, dát kunnen heel indringende herinneringen zijn. Het kan een persoonlijke inwijding zijn.
Als je eenmaal zo’n geweldige ervaring hebt gehad, kan het erg moeilijk zijn om naar het ‘echte’ leven terug te gaan alsof er niets gebeurt is. Om weer op te gaan in wat anderen de ‘werkelijkheid’ noemen, dat komt doordat jouw werkelijkheid is uitgebreid, is groter geworden. En ‘krimpen’ kan niet meer. Dat is alsof je de geest – het verstand – weer terug in de fles wilt doen en dat is onmogelijk.
En dat is waarom mensen die na z’n uittreding terugkomen of na een zogenaamde bijna-doodervaring soms zo anders lijken dan daarvoor!’

Het meest opmerkelijk van een uittreding is dat het ervaren van een BLE er meestal automatisch toe leidt, dat we onze angst voor de dood verliezen!

Hans Zevenboom